មុនទាត់ហ្វ្រីឃីក សូមអានការបំបែក ៥ ចំណុច
ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឱ្យចូលត្រូវចាប់ផ្តើមពីការអានចម្ងាយ មុំ កម្ពស់ជញ្ជាំង និងទីតាំងអ្នកចាំទី មិនមែនទាត់ខ្លាំងបំផុតទេ។ កីឡាករដូចជា លីអូណែល ម៉េស៊ី ដេវីដ ប៊េកខាំ និងជុនីញ៉ូ ប៉ឺណាំប៊ូកាណូ បង្ហាញថា ការគ្រប់...
មុនទាត់ហ្វ្រីឃីក សូមអានការបំបែក ៥ ចំណុច
ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឱ្យចូលត្រូវចាប់ផ្តើមពីការអានចម្ងាយ មុំ កម្ពស់ជញ្ជាំង និងទីតាំងអ្នកចាំទី មិនមែនទាត់ខ្លាំងបំផុតទេ។ កីឡាករដូចជា លីអូណែល ម៉េស៊ី ដេវីដ ប៊េកខាំ និងជុនីញ៉ូ ប៉ឺណាំប៊ូកាណូ បង្ហាញថា ការគ្រប់គ្រងចំណុចប៉ះ និងការបង្វិលបាល់មានតម្លៃជាងកម្លាំងសុទ្ធ។ សម្រាប់បាល់នៅចម្ងាយ ២០–២៥ ម៉ែត្រ គោលដៅល្អគឺបាល់កោងពីលើជញ្ជាំង ហើយធ្លាក់ចុះក្រោមរបារទីកន្លែង។ ចម្ងាយរត់ ៣–៥ ជំហាន ជើងដាក់ជាប់បាល់ប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រ និងការប៉ះផ្នែកខាងក្រោមកណ្ដាលជួយបង្កើតកម្ពស់។ ចាប់ផ្តើមហាត់ដោយកម្លាំង ៦០–៧០ ភាគរយ សិន រួចកែទិស កោង និងល្បឿន។ កត់ត្រាចំណុចប៉ះរាល់លើក ហើយកុំប្តូរបច្ចេកទេសទាំងអស់ក្នុងពេលតែមួយ។
ការប្រៀបធៀបរហ័ស៖ តើបច្ចេកទេសណាសមនឹងស្ថានភាពណា?
| ស្ថានភាពហ្វ្រីឃីក | បច្ចេកទេសសមស្រប | ចំណុចត្រូវផ្តោត |
|---|---|---|
| ចម្ងាយ ១៨–២២ ម៉ែត្រ | បាល់កោង | ប៉ះចំហៀងបាល់ និងបន្ថយកម្លាំង |
| ចម្ងាយ ២៣–៣០ ម៉ែត្រ | បាល់លឿនមានកោងតិច | ផ្នែកខាងលើជើង និងការតាមជើង |
| ជញ្ជាំងខ្ពស់ | បាល់លើជញ្ជាំង | កម្ពស់ដំបូង និងការធ្លាក់ចុះ |
| អ្នកចាំទីឈរខាងម្ខាង | បាញ់ជ្រុងឆ្ងាយ | មើលទីតាំងមុនចាប់ផ្តើម |
| ក្រុមមិនទាន់រៀបចំ | ទាត់រហ័ស | សម្រេចចិត្តក្នុង ២–៣ វិនាទី |
តារាងនេះបង្ហាញរឿងដែលអ្នកលេងជាច្រើនមើលរំលង៖ ការទាត់ហ្វ្រីឃីកមិនមានរូបមន្តតែមួយទេ។ ច្បាប់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ កំណត់ថា បាល់ត្រូវឈប់ស្ងៀម ហើយអ្នកទាត់មិនអាចប៉ះបាល់ម្ដងទៀត មុនពេលវាប៉ះកីឡាករផ្សេង។ ដូច្នេះ ការដាក់បាល់ឱ្យត្រឹមត្រូវ និងការរក្សាជំហរមិនមែនជារឿងតូចឡើយ។ សម្រាប់អ្នកតាមដានការប្រកួតជាមួយ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ទិន្នន័យដូចជា ចម្ងាយហ្វ្រីឃីក ប្រវត្តិអ្នកទាត់ និងទិសជញ្ជាំង គួរត្រូវពិនិត្យមុនវាយតម្លៃឱកាស។ កុំយកឈ្មោះល្បីមកជំនួសទិន្នន័យ ព្រោះការទាត់ពី ២០ ម៉ែត្រ និង ៣០ ម៉ែត្រ គឺជាកិច្ចការខុសគ្នា។
[រូបភាព៖ កីឡាករបាល់ទាត់រៀបបាល់ហ្វ្រីឃីកនៅមុខជញ្ជាំងអ្នកការពារ ក្នុងពហុកីឡដ្ឋានពេលល្ងាច]
ចង់មើលការវិភាគបច្ចេកទេសឱ្យងាយយល់ជាងនេះទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីមូលដ្ឋានដែលអាចអនុវត្តបានភ្លាមៗ។
ជុំទី១៖ តើត្រូវរៀបចំជំហរ និងជើងដាក់ដូចម្តេច?
ជំហរល្អសម្រាប់ទាត់ហ្វ្រីឃីកគឺឈរពីក្រោយបាល់ប្រហែល ៣–៥ ជំហាន បង្វិលខ្លួនបន្តិចទៅទិសដែលចង់ឱ្យបាល់កោង ហើយដាក់ជើងទ្រជាប់បាល់ប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រ។ ទម្ងន់ខ្លួនគួរទៅលើជើងទ្រនៅពេលប៉ះបាល់ ដើម្បីកុំឱ្យខ្លួនបើកហួស ឬផ្អៀងក្រោយ។ កីឡាករដែលប្រើជើងស្តាំសម្រាប់បាល់កោងទៅខាងឆ្វេង ត្រូវប៉ះផ្នែកខាងក្រោមខាងស្តាំនៃបាល់ និងបន្តការតាមជើងទៅទិសគោលដៅ។
មុនទាត់ ត្រូវមើលទីតាំងជញ្ជាំង និងអ្នកចាំទីពីរដង៖ ម្តងសម្រាប់ជ្រើសជ្រុង ម្តងទៀតសម្រាប់កែជំហរ។ កុំឈរជិតបាល់ពេក ព្រោះវាធ្វើឱ្យជំហានចុងក្រោយខ្លី និងបាត់លំនឹង។ ក៏កុំរត់បញ្ច្រាសខ្លាំងពេក ដោយសារវាបង្កើតចលនាច្រើន ប៉ុន្តែមិនបង្កើតភាពត្រឹមត្រូវឡើយ។ ការសិក្សាច្បាប់នៅ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បញ្ជាក់ថា អ្នកប្រឆាំងត្រូវរក្សាចម្ងាយយ៉ាងតិច ៩.១៥ ម៉ែត្រ ពីបាល់ លើកលែងករណីច្បាប់កំណត់ផ្សេង។ នេះមានន័យថា អ្នកទាត់អាចវាស់កម្ពស់ជញ្ជាំងបានប្រសើរជាងការស្មាន។
- ដាក់បាល់ឱ្យស្ងៀម និងពិនិត្យផ្ទៃស្មៅ។
- ជ្រើសចំណុចគោលដៅមួយ មិនមែនមើលទាំងមូលនៃទីលាន។
- រក្សាក្បាលឱ្យស្ងប់នៅពេលជើងប៉ះបាល់។
- បន្តការតាមជើងទៅគោលដៅ មិនឈប់ភ្លាមៗ។
មូលដ្ឋានបច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
ចំណុចចំណេញដែលមនុស្សជាច្រើនមិននិយាយគឺការកំណត់ចំណុចប៉ះតាមចម្ងាយ។ ចម្ងាយ ១៨–២២ ម៉ែត្រ ត្រូវការកោង និងការធ្លាក់ចុះជាងល្បឿន ខណៈចម្ងាយ ២៥–៣០ ម៉ែត្រ ត្រូវការកម្លាំងបន្ថែម និងមុំបាញ់ទាបជាង។ អ្នកអាចហាត់ដោយគូសតំបន់គោលដៅទំហំប្រហែល ១ ម៉ែត្រនៅជ្រុងទាំងពីរ ហើយវាស់លទ្ធផល ២០ លើក។ ប្រសិនបើបាល់ឡើងខ្ពស់ជាប់ៗគ្នា កុំបន្ថែមកម្លាំង; ត្រូវកែទីតាំងជើងទ្រឱ្យជិតបាល់ និងប៉ះផ្នែកកណ្ដាលជាងមុន។ នេះជាវិធីកែបញ្ហាដែលមានហេតុផល មិនមែនសាកទាត់ដោយចៃដន្យឡើយ។
ជុំទី២៖ តើត្រូវគ្រប់គ្រងកម្លាំង កោង និងល្បឿនយ៉ាងដូចម្តេច?
ការគ្រប់គ្រងកម្លាំង និងការបង្វិលបាល់កំណត់ថា ហ្វ្រីឃីកនឹងកោងចូល ឬហោះចេញពីទីតាំង។ កម្លាំងប្រហែល ៦០–៧០ ភាគរយសមស្របសម្រាប់ការហាត់ ព្រោះវាធ្វើឱ្យអ្នកស្គាល់ចំណុចប៉ះបានច្បាស់ មុនពេលបន្ថែមល្បឿន។ បាល់កោងត្រូវប៉ះចំហៀងបាល់ ខណៈបាល់លឿនត្រង់ត្រូវប៉ះជិតកណ្ដាលដោយផ្នែករឹងនៃជើង។ បើចង់ឱ្យបាល់ធ្លាក់ចុះក្រោយឆ្លងជញ្ជាំង ត្រូវបង្កើតកម្ពស់ដំបូង ហើយបន្ថែមការបង្វិលថយក្រោយតាមសមាមាត្រ។
បច្ចេកទេសរបស់ ដេវីដ ប៊េកខាំ គេច្រើនស្គាល់ដោយការកោងខ្លាំងពីចំហៀង ខណៈ ជុនីញ៉ូ ប៉ឺណាំប៊ូកាណូ ល្បីដោយបាល់លឿន និងការបង្វិលមិនងាយទាយ។ កុំចម្លងចលនារបស់ពួកគេពេញលេញ ព្រោះកម្ពស់ កម្លាំងជើង និងប្រវែងជំហានរបស់មនុស្សម្នាក់ៗខុសគ្នា។ សាកកំណត់គោលដៅតែ ៣ ប្រភេទ៖ ជ្រុងខាងលើ ជ្រុងខាងក្រោម និងចន្លោះខាងក្រោយជញ្ជាំង។ បើអ្នកប្តូរគោលដៅរាល់លើក អ្នកនឹងមិនដឹងថាបញ្ហាមកពីការប៉ះ ឬការកំណត់ទិសទេ។
- ហាត់បាល់កោង ១០ លើកដោយមិនប្តូរចម្ងាយ។
- ហាត់បាល់លឿន ១០ លើក ដោយកែតែកម្លាំង។
- ថតវីដេអូពីចំហៀង ដើម្បីមើលមុំខ្លួន និងជើងទ្ររបស់អ្នក។
- កត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ មិនមែនរាប់តែបាល់ចូលទី។
[រូបភាព៖ បាល់ហ្វ្រីឃីកកោងជុំវិញជញ្ជាំងទៅកាន់ជ្រុងទីកន្លែង ក្រោមពន្លឺពហុកីឡដ្ឋាន]
ព័ត៌មានដែលមានប្រយោជន៍ជាងការនិយាយថា “ទាត់ខ្លាំង” គឺល្បឿនការសម្រេចចិត្ត។ ប្រសិនបើក្រុមការពារមិនទាន់រៀបចំ អ្នកទាត់រហ័សក្នុង ២–៣ វិនាទីអាចមានតម្លៃជាងការរៀបចំជញ្ជាំងយូរ។ ផ្ទុយទៅវិញ បើអ្នកចាំទីកំពុងកែជញ្ជាំង ឬកីឡាករកំពុងជជែកជាមួយអាជ្ញាកណ្តាល ការរង់ចាំ ១–២ វិនាទីអាចបង្កើតចន្លោះ។ សម្រាប់ការវិភាគ World Cup 2026 គួរពិនិត្យវីដេអូពី ហ្វីហ្វា និងស្ថិតិការប្រកួតជាក់ស្តែង មិនគួរយកឃ្លីបល្បីមួយមកធ្វើជាច្បាប់ទូទៅឡើយ។ តាម វិគីភីឌា អំពីហ្វ្រីឃីក ហ្វ្រីឃីកអាចជាប្រភេទដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោល ហើយភាពខុសគ្នានេះប៉ះពាល់ដល់ការសម្រេចចិត្តរបស់ក្រុមទាំងមូល។
ចង់ប្រៀបធៀបបាល់កោងជាមួយបាល់លឿនតាមស្ថានភាពប្រកួតមែនទេ? សូមពិនិត្យការវិភាគជាក់ស្តែងរបស់ក្រុម និងកីឡាករ។
ជុំទី៣៖ តើត្រូវអានជញ្ជាំង និងអ្នកចាំទីមុនទាត់ដូចម្តេច?
ការអានជញ្ជាំង និងអ្នកចាំទីគឺជាជំហានសម្រេចចិត្ត មុនពេលបាល់ចាកចេញពីជើង។ ប្រសិនបើជញ្ជាំងមានកីឡាករ ៤–៥ នាក់ ហើយឈរខ្ពស់ អ្នកអាចជ្រើសបាល់កោងលើជញ្ជាំង ឬបញ្ជូនទៅមិត្តរួមក្រុមនៅជ្រុង។ ប្រសិនបើអ្នកចាំទីឈរលំអៀងទៅជ្រុងមួយ ការបាញ់ទៅជ្រុងឆ្ងាយអាចល្អជាង ប៉ុន្តែត្រូវពិនិត្យថាជញ្ជាំងបិទផ្លូវឬអត់។ សម្រាប់បាល់ពី ២០ ម៉ែត្រ ការបាញ់ចូលជ្រុងដែលនៅខាងក្រៅដៃអ្នកចាំទីត្រូវការភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ជាងការទាត់កណ្ដាល។
អ្នកចាំទីក៏អាចប្រើចលនាបោកបញ្ឆោត ដូចជាឈរខាងម្ខាងដើម្បីបង្ខំឱ្យអ្នកទាត់ជ្រើសជ្រុងដែលគេរង់ចាំ។ ដូច្នេះ ត្រូវមើលអ្នកចាំទីមុនដាក់បាល់ បន្ទាប់មកមើលគោលដៅនៅពេលរត់ចូល។ កុំប្តូរគោលដៅនៅវិនាទីចុងក្រោយ ប្រសិនបើការប្តូរនោះធ្វើឱ្យស្មា និងជើងទ្របាត់សមតុល្យ។ ក្រុមជំនាញមួយចំនួនប្រើកីឡាករឈរលាក់ចក្ខុវិស័យអ្នកចាំទី ប៉ុន្តែត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នច្បាប់ហាមឃាត់ការរំខានមិនស្របច្បាប់។ នៅពេលពិនិត្យការប្រកួត អ្នកអាចកត់ត្រាចម្ងាយ ១៨, ២១, ២៥ និង ២៨ ម៉ែត្រ ដើម្បីដឹងថាក្រុមនោះចូលចិត្តប្រើយុទ្ធសាស្ត្រណា។
- ជញ្ជាំងទាប៖ ពិចារណាបាល់លឿនត្រង់។
- ជញ្ជាំងខ្ពស់៖ ប្រើបាល់កោងលើ និងធ្លាក់ចុះ។
- អ្នកចាំទីឈរជិតជ្រុង៖ បាញ់ជ្រុងឆ្ងាយដោយគោលដៅច្បាស់។
- ក្រុមការពារមិនទាន់រៀបចំ៖ ពិចារណាទាត់រហ័សដោយអ្នកលេងពីរនាក់។
- ចម្ងាយលើស ៣០ ម៉ែត្រ៖ ពិនិត្យជម្រើសបញ្ជូនបាល់ មិនបង្ខំស៊ុតទេ។
យុទ្ធសាស្ត្រក្រុមក្នុងការប្រកួតបាល់ទាត់
ចំណុចដែលអ្នកតាមដានការភ្នាល់បាល់ទាត់គួរប្រុងប្រយ័ត្នគឺហ្វ្រីឃីកមួយលើកមិនអាចបញ្ជាក់ឱកាសស៊ុតបានទេ។ ត្រូវមើលចំនួនហ្វ្រីឃីកក្នុងតំបន់គ្រោះថ្នាក់ អ្នកទាត់ជាក់លាក់ ពេលវេលាប្រកួត និងស្ថានភាពពិន្ទុ។ ឧទាហរណ៍ ក្រុមដែលនាំមុខ ១–០ នៅនាទីទី ៨៥ អាចជ្រើសបញ្ជូនបាល់ដើម្បីរក្សាពេលវេលា ខណៈក្រុមដែលតាម ០–១ អាចបង្កើនកីឡាករចូលប្រអប់។ កុំច្រឡំស្ថិតិ “ហ្វ្រីឃីកសរុប” ជាមួយ “ហ្វ្រីឃីកមានឱកាសស៊ុត” ព្រោះទីតាំងខុសគ្នាខ្លាំង។ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក គួរប្រើទិន្នន័យជាឧបករណ៍សម្រេចចិត្ត ហើយកំណត់ថវិកាដាច់ដោយឡែក ប្រសិនបើមើលការភ្នាល់ មិនមែនដេញតាមការខាតបង់ឡើយ។
[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកបង្ហាញផែនការហ្វ្រីឃីកលើក្តារយុទ្ធសាស្ត្រ ក្នុងបន្ទប់វិភាគប្រកួតស្ងប់ស្ងាត់]
តើចង់ភ្ជាប់បច្ចេកទេសបាល់ជាមួយការអានយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមឬ? ប្រភពវិភាគខាងក្រោមអាចជួយឱ្យការមើលប្រកួតមានហេតុផលជាងមុន។
ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ តើអ្នកគួរជ្រើសបច្ចេកទេសណា?
បច្ចេកទេសល្អបំផុតមិនមែនជាបាល់ដែលកោងស្អាតបំផុតទេ ប៉ុន្តែជាបាល់ដែលសមនឹងចម្ងាយ ជញ្ជាំង អ្នកចាំទី និងជំនាញរបស់អ្នកទាត់។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរហាត់ចម្ងាយ ១៨–២២ ម៉ែត្រ ដោយគោលដៅជ្រុងខាងក្រោម និងកម្លាំង ៦០–៧០ ភាគរយ មុនពេលព្យាយាមបាល់កោងខ្លាំង។ សម្រាប់អ្នកមានបទពិសោធន៍ អាចបន្ថែមការបន្លំជំហរ បាល់លឿន និងការទាត់រហ័ស ដោយរក្សាផែនការបម្រុងមួយសម្រាប់ពេលជញ្ជាំងបិទគោលដៅ។ សម្រាប់ការវិភាគ World Cup 2026 សូមប្រៀបធៀបស្ថិតិពី FIFA ជាមួយវីដេអូពេញការប្រកួត ហើយកុំសន្និដ្ឋានពីឈុតខ្លីតែមួយ។
សេចក្តីសង្ខេបងាយចាំមាន ៥ ចំណុច៖
- វាស់ចម្ងាយ និងមើលទីតាំងអ្នកចាំទី។
- ជ្រើសបាល់កោង ឬបាល់លឿនតាមជញ្ជាំង។
- ដាក់ជើងទ្រឱ្យមានលំនឹង ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់។
- ប្រើកម្លាំងតិចសិន ហើយកែចំណុចប៉ះ។
- វាស់លទ្ធផលតាមបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ មិនមែនតាមសំឡេងទះដៃ។
សម្រាប់អ្នកចង់រៀនឱ្យបានជាប្រព័ន្ធ សូមអនុវត្ត ២០ លើកក្នុងមួយវគ្គ ហើយកត់ត្រាចម្ងាយ ប្រភេទបាល់ និងលទ្ធផល។ ការធ្វើបែបនេះអាចបង្ហាញថាបញ្ហារបស់អ្នកគឺជើងទ្រខុស ក្បាលងើប ឬកម្លាំងលើស មិនមែនគ្រាន់តែ “មិនមានទេពកោសល្យ” ទេ។ ព័ត៌មាននេះក៏ជួយឱ្យការវិភាគរបស់ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក មានភាពច្បាស់លាស់ជាងការទស្សន៍ទាយតាមអារម្មណ៍។ ជ្រើសបច្ចេកទេសមួយ ហាត់ឱ្យស្ទាត់ រួចទើបបន្ថែមជម្រើសទីពីរ។ នោះជាវិធីសន្សំពេល និងកាត់បន្ថយភាពច្របូកច្របល់។
អានការណែនាំបន្ថែមសម្រាប់បង្កើនការយល់ដឹងអំពីការប្រកួត និងបច្ចេកទេសបាល់ទាត់នៅទីនេះ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើហ្វ្រីឃីកជាអ្វី?
ចម្លើយ៖ ហ្វ្រីឃីកគឺជាការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ បន្ទាប់ពីក្រុមម្ខាងធ្វើកំហុសតាមច្បាប់បាល់ទាត់។ បាល់ត្រូវដាក់ឱ្យស្ងៀម ហើយគូប្រកួតត្រូវនៅចម្ងាយយ៉ាងតិច ៩.១៥ ម៉ែត្រ ក្នុងករណីទូទៅ។ ហ្វ្រីឃីកមានប្រភេទដោយផ្ទាល់ ដែលអាចស៊ុតចូលដោយប៉ះម្តង និងដោយប្រយោល ដែលត្រូវប៉ះកីឡាករផ្សេងមុនពេលចូលទី។
សំណួរ៖ តើត្រូវទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកជំហានណាខ្លះ?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយវាស់ចម្ងាយ ជ្រើសជ្រុង ដាក់ជើងទ្រឱ្យមានលំនឹង ហើយប៉ះបាល់តាមប្រភេទគោលដៅ។ ប្រើចម្ងាយរត់ ៣–៥ ជំហាន និងដាក់ជើងទ្រប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់។ ហាត់កម្លាំង ៦០–៧០ ភាគរយសិន បន្ទាប់មកកែការកោង និងល្បឿនតាមលទ្ធផល។
សំណួរ៖ តើបាល់កោងខុសពីបាល់លឿនត្រង់យ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់កោងប្រើការប៉ះចំហៀង និងការបង្វិល ដើម្បីជៀសជញ្ជាំង ខណៈបាល់លឿនត្រង់ផ្តោតលើល្បឿន និងចំណុចប៉ះកណ្ដាល។ បាល់កោងសមស្របចម្ងាយ ១៨–២២ ម៉ែត្រ និងជញ្ជាំងខ្ពស់។ បាល់លឿនសមស្របពេលជញ្ជាំងទាប ឬអ្នកចាំទីមើលមិនទាន់ច្បាស់។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ហ្វ្រីឃីកតែងហោះលើទី?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុចម្បងគឺជើងទ្រនៅឆ្ងាយពេក បាល់ប៉ះផ្នែកខាងក្រោមខ្លាំងពេក ឬរាងកាយផ្អៀងក្រោយពេលទាត់។ ដាក់ជើងទ្រឱ្យជិតបាល់ជាងមុន រក្សាក្បាលនៅលើបាល់ និងបន្ថយកម្លាំងមកប្រហែល ៦០ ភាគរយ។ ថតវីដេអូពីចំហៀង ១០ លើក នឹងជួយឱ្យឃើញកំហុសដែលភ្នែកមិនសូវចាប់បាន។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានលើកក្នុងមួយវគ្គ?
ចម្លើយ៖ ការហាត់ ២០ លើកក្នុងមួយវគ្គ គឺជាចំនួនងាយគ្រប់គ្រង និងអាចវាស់លទ្ធផលបាន។ ចែកជា ១០ លើកសម្រាប់បាល់កោង និង ១០ លើកសម្រាប់បាល់លឿន ដោយរក្សាចម្ងាយដដែល។ កត់ត្រាបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ មុំហោះ និងអារម្មណ៍នៅពេលប៉ះ ដើម្បីកែបច្ចេកទេសតាមទិន្នន័យ។
សំណួរ៖ តើចម្ងាយណាល្អសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម?
ចម្លើយ៖ ចម្ងាយ ១៨–២២ ម៉ែត្រល្អសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ព្រោះអាចហាត់ទាំងកម្ពស់ កោង និងភាពត្រឹមត្រូវដោយមិនប្រើកម្លាំងខ្លាំងពេក។ គួរដាក់គោលដៅនៅជ្រុងខាងក្រោម និងប្រើកម្លាំង ៦០–៧០ ភាគរយ។ ពេលអាចបញ្ជូនបាល់ចូលតំបន់គោលដៅបានជាប់គ្នា ៦–៧ លើកក្នុង ១០ លើក ទើបបន្ថែមចម្ងាយទៅ ២៥ ម៉ែត្រ។
សំណួរ៖ តើគួរទាត់រហ័ស ឬរង់ចាំឱ្យជញ្ជាំងរៀបចំ?
ចម្លើយ៖ គួរទាត់រហ័សនៅពេលក្រុមការពារមិនទាន់រៀបចំ និងអ្នកចាំទីមិនទាន់ត្រៀមខ្លួនពេញលេញ។ ប្រសិនបើជញ្ជាំងឈររួច និងអ្នកចាំទីកំពុងបិទជ្រុង ការរង់ចាំដើម្បីអានចន្លោះអាចមានប្រយោជន៍ជាង។ សម្រេចចិត្តក្នុង ២–៣ វិនាទី ហើយត្រូវប្រាកដថាមិត្តរួមក្រុមយល់ពីផែនការមុនការប្រកួត។